Milieu

Post Shredder Technieken

Allard Verburg is senior consultant bij een adviesbureau voor recyclingtechnologie en ketenmanagement. Hij is expert op het gebied van Post Shredder Technieken.

Profiel

1. Wat zijn Post Shredder Technieken, afgekort PST precies?

Als een auto gesloopt is door een autodemontagebedrijf wordt het kale wrak doorverkocht aan een shredder. De shredder vermaalt het autowrak tot vuistgrote brokken en haalt er onder andere nog ijzer en koper uit. Wat overblijft is shredderafval. Dit is een mengsel van materialen als metalen, kunststoffen, rubber, hout, vezels, glas en zand. Om het afval dat bij de shredder vandaan komt nog verder te kunnen scheiden worden Post Shredder Technieken gebruikt. Je kunt hierbij onder andere denken aan een magneet die boven het materiaal hangt en het achtergebleven ijzer er uithaalt.

Verder wordt gebruik gemaakt van een hamermolen die de materialen nog kleiner slaat zodat ze makkelijker gezeefd kunnen worden. Ook worden de overgebleven brokstukjes gescheiden met lucht. Door lucht omhoog te blazen worden lichte brokjes materiaal gescheiden van de zwaardere stukken. Dit zijn maar een paar van de technische mogelijkheden die bestaan om shredderafval nog verder te scheiden. Al deze technieken samen worden Post Shredder Technieken (PST) genoemd.

2. Waarom zijn deze technieken nodig?

Post Shredder Technologie is nodig om materialen te scheiden die vervolgens kunnen worden verkocht. Het stortverbod voor shredderafval en de hoge stortbelasting voor restfracties is een belangrijke drijfveer voor de recyclingbranche om deze technieken verder te ontwikkelen.

 

3. Wat gebeurt er met de materialen na verwerking?

De zware fractie shredderafval bestaat voor de helft uit non-ferro metalen (koper, aluminium, messing), de andere helft bestaat voornamelijk uit een kunststofmix, rubber en hout. De meeste shredders hebben voor de zware fractie shredderafval een eigen nascheiding waarbij gebruik wordt gemaakt van heavy media separation. Door de dichtheid van een vloeistof te beïnvloeden zinkt de metaalfractie en drijft het overige materiaal. Door deze stappen op verschillende dichtheden uit te voeren kunnen ook de non-ferro metalen verder van elkaar worden gescheiden.

 

 

De non-ferro metalen worden verkocht aan smelterijen en de drijffractie (kunststof, hout, rubber) wordt al dan niet verder gescheiden waarbij vaak de focus ligt op de kunststoffen (PP & PE). Gespecialiseerde kunststofrecyclingbedrijven maken van het maalgoed (PP & PE) een regranulaat wat weer kan worden ingezet in het maken van nieuwe kunststofproducten. De lichte fractie shredderafval (SLF) heeft een andere samenstelling, met name een laag percentage aan metalen maakt het economisch recyclen van deze fractie minder aantrekkelijk. SLF bestaat voornamelijk uit kunststoffen, rubber, vezels en zand (fijne fractie).

4. Welke obstakels kent materiaal recycling?

Obstakels voor materiaalrecycling kunnen liggen in kwaliteit van de producten, beschikbare hoeveelheden en wetgeving. Hoge concentraties aan vlamvertragers in kunststoffen kan bijvoorbeeld leiden tot een exportverbod . Daarnaast kunnen zware metalen zoals cadmium en kwik problemen opleveren bij thermische recycling. Ook chloor en olie zijn vaak storende elementen bij het verder verwerken van PST fracties. In Nederland krijgt het merendeel van de verbrandingsinstallaties een R-status zodat materiaal uit het buitenland mag worden aangetrokken voor verbranding. De combinatie van R-status met overcapaciteit bij de verbrandingsovens vormt een grote bedreiging voor mechansiche scheidingslijnen zoals PST.

5. Hoe past PST binnen de huidige wetgeving?

De wettelijke doelstelling zoals vermeld in het Besluit beheer autowrakken (Bba) schrijft voor dat een recyclingdoelstelling van 85% moet worden gehaald, waarvan minimaal 80% materiaalrecycling en maximaal 5% thermische recycling. Het Bba is afgeleid uit de autowrakkenrichtlijn 2000/53/EC. In Nederland is het ARN systeem sinds 1995 operationeel en draagt met 10% bij aan de doelstelling van 85%. De overige 75% is metaal dat bij de shredders en nascheidingen vrijkomt. Vanaf 1 januari 2015 moeten de lidstaten gaan voldoen aan de doelstelling van 95% waarvan 85% materiaalrecycling en 10% thermische recycling. ARN heeft een investering gedaan van ca. 26 miljoen euro in Post Shredder Technologie (PST) om deze 95% te borgen. Deze PST fabriek draagt ook bij aan een verlaging van de totale kosten voor autorecycling in Nederland.

6. Hoe ver zijn we in Europa met PST ontwikkelingen ?

Ontwikkelingen op het PST vlak zijn gedreven door stortverboden, tarieven en belastingen. In de lidstaten is op dit vlak geen harmonisatie en dus geen level playing field. Vaak ontbreekt er ook een adequate handhaving op stortverboden. PST ontwikkelingen zijn met name te vinden bij shredders in Duitsland en België en zijn ontstaan vanuit economisch perspectief. Shredders en andere recyclingbedrijven zijn niet gebonden aan de producentendoelstelling van 95% en streven dat ook niet na. Nederland met het ARN systeem is wat dat betreft uniek. ARN heeft een gedeelte van het fonds verwijderingsbijdragen aangewend voor de bouw van een eigen PST fabriek op de locatie Tiel en zal hierdoor koploper en voorbeeld worden voor de andere lidstaten.

7. Wat zijn de technologische ontwikkelingen op het gebied van PST ?

PST technieken, verkleinen/zeven/dichtheidsscheiding zijn voornamelijk afkomstig uit de mijnbouw en ertsverwerking. In de afgelopen decennia zijn deze machines aangepast op afvalstromen en hebben diverse technologische ontwikkelingen plaatsgevonden. Sensor based sorting waarbij er gebruik wordt gemaakt van verschil in kleur, geleidbaarheid, (atoom)dichtheid en vorm hebben een grote vlucht genomen. Met X-ray kunnen bijvoorbeeld chloorrijke kunststoffen worden afgescheiden zodat de reststroom voor thermische recycling kan worden ingezet.  Een andere veelbelovende ontwikkeling is het beïnvloeden van een magnetisch veld in een vloeistof waardoor metalen van elkaar kunnen worden gescheiden. Machinebouwers werken nauw samen met onderzoeksinstituten waardoor innovaties elkaar snel opvolgen.

8. Heeft PST wel zin als je de materialen die overblijven moeilijk kunt gebruiken?

Het recyclen van PST fracties draagt bij aan het behoud van grondstoffen door vervanging van primaire grondstoffen. Pionieren en het zoeken naar extra afzetmogelijkheden voor deze fracties is inherent aan een innovatief proces.  Met opgedane PST kennis en ervaringen uit de praktijk kunnen de designteams van producenten op de hoogte worden gebracht zodat meer aandacht aan design for recycling kan worden besteed.

Zoek in kennisbank

Aanmelden nieuwsbrief

Uitgelicht

ARN

ARN is het Nederlandse expertisecentrum voor milieu en recycling in de mobiliteitsbranche. ARN ...

Themasponsors Milieu